De Opgang – Stephan Hertmans

In De opgang slaat Stefan Hertmans dezelfde weg in als in Oorlog en Terpentijn. Hij vervlecht zijn eigen leven met een verhaal uit de geschiedenis. Hij probeert het op een afstandje als waarnemer te ontrafelen.
Maar in Oorlog en Terpentijn ligt de aandacht op de WOI en bij de Opgang op de WOII.
Aangezien Hertmans een Belgische schrijver is en het verhaal zich afspeelt in België met Belgisch sprekende personages vind ik  het heel leuk om alle uitspraken zorgvuldig te lezen en soms zelfs uit te spreken om ze beter te begrijpen. Misschien raar om te zeggen, maar het leest dan als de Roosendaalse kwakkelkrant. Plat Roosendaals dus …..
Hertmans heeft bij het schrijven van zijn boek de hulp gekregen van de drie kinderen van Willem Verhulst. Hij heeft inzage gekregen in de dagboeken van Mientje (zijn tweede vrouw), die hij kreeg van de twee (nog levende) dochters uit het gezin. Ook haalde hij informatie uit de biografie van Adrie Verhulst (zijn professor op de Universiteit) en daarnaast uit het rechtbankdossier van Willem Verhulst.

De opgang gaf mij een interessante, nieuwe blik op de WOII. Ik ervoer hoe het leven is voor het gezin van een ss’er, voor wie alle afschuwelijke daden van de oorlog lange tijd verborgen zijn gebleven.
Ik vond het interessant om te lezen hoe een gezin, die niet achter de daden van zijn vader staat, omgaat met de situatie. De relatie met Verhulst als ss’er is totaal anders, dan met Verhulst als vader en echtgenoot.
Het onderzoek naar Verhulst vind ik goed uitgewerkt en als liefhebber van geschiedenisboeken ben ik René dankbaar dat hij dit interessante boek heeft gekozen.
De schrijfstijl van Stefan Hertmans vind ik heel vlot.
Hij blijft voor mij een prettige schrijver. En De Opgang  vind ik een fascinerend en boeiend boek. Het bleef tot het laatst interessant en ik geef het een 7,5.

jl/24-3-2021