Een kamer zonder boeken is als een lichaam zonder ziel
— Cicero
Wat nu volgt, had een ZKV (Zeer Kort Verhaal) kunnen zijn. Zo’n kort stukje van een paar alinea’s, zoals A. Snijders die zo meesterlijk kon schrijven. Probeer er gerust eens één. Ik beloof echter geen gegarandeerd leesgeluk, want smaken verschillen nu eenmaal.
Voor dit verhaal zijn wat meer woorden nodig, al beperk ik me tot de hoofdzaken. Op de juiste wijze gekozen en gedoseerd doen woorden wat ze moeten doen. In dit geval: vertellen hoe onze leesclub ontstond.
We gaan terug naar 2010. Tijdens een gezellige verjaardag laat één van de aanwezige mannen terloops vallen dat hij zich best bij een leesclub zou willen aansluiten. “Maar ja,” zegt hij, terwijl hij de kring rondkijkt, “die zijn er alleen voor vrouwen.”
De opmerking wordt door ieder beaamd, ook door de dames: een leesclub is blijkbaar zo’n typisch vrouwending. Toch blijft de gedachte bij de jarige door het hoofd spelen.
Enkele weken later rinkelt de telefoon. Het nieuws is duidelijk: er hebben zich inmiddels al enkele geïnteresseerde mannen gemeld. Mannen met een bovengemiddelde leeshonger, zo blijkt. Er is gepolst, gesproken en enthousiast gereageerd.
Niet lang daarna zit een select gezelschap ’s avonds rond de tafel. Er worden afspraken gemaakt over het volgende boek en de plek van samenkomst. De keer daarop mag er alweer een extra stoel bijgeschoven worden.
Zo groeit een hechte groep mannen met opvallend veel gemeen. Natuurlijk is er de liefde voor lezen – eerst vooral op papier, later ook digitaal. Daarnaast verraadt menigeen een Bourgondische levensstijl. En minstens zo belangrijk: er is het vermogen om te luisteren, elkaars verhaal te waarderen en waar nodig van een welgemeend commentaar te voorzien. Dat alles maakt iedere bijeenkomst bijzonder.
Inmiddels zijn er vele boeken gelezen en besproken. En minstens zoveel flessen rood en wit ontkurkt — of fris geschonken voor wie nog moet rijden. Dat de acht heren kunnen terugkijken op vele geslaagde avonden zal niemand verbazen. Een wijs tegeltje vat het mooi samen: “Als de wijn zinkt, komen de woorden boven.”
Moge de elementen mooie boeken, woorden en gezelligheid ook in de toekomst binnen onze leesclub hand in hand blijven gaan.
P.Ch.